Hilal ULUDAĞ Yazdı/ SEN DE BEKLEYECEKSİN BİR GÜN BENİ

Sebebini bilemediğin bir sızı 

Çökecek göğsünün tam ortasına

Sıkışıp kalacaksın kalbinle

Beynin arasında

Yüreğin avucunda

Soluğun boğazında

Ruhun bedeninden 

Çok uzaklarda

Sen de bekleyeceksin 

Boylu boyunca beni bir gün

Üzerine yağmur gibi yağan 

Böyle bir sevgi selinde 

Boğulmayacaksın bir daha

Gece ve gündüz 

Hep böyle tersine dönmeyecek

Hayat belki doğal akışında olacak

Kulakların işitmediği

Gözlerin görmediği 

Ne depremler yaşanacak

Bu koca evrende

Hangi acılar birbiriyle yarışacak

Kim bilir?

Ve ne sen eski sen

Ne ben eski ben olacak

Sen de anlayacaksın bir gün

Hayat bir öğretmen 

Sen bir öğrenci olacaksın

Her gün bir sınavda 

Her yeni günde

Yeniden doğacaksın

Ağarmış saçlarımızla

Dur durak bilmeden

Peşinden koştuğumuz 

O gençlik

Hep resimlerde kalacak

Sen de yorulacaksın

Bir gün 

Benim gibi

Belki nefeslerimiz 

Hiç karışmayacak birbirine

Ellerimiz kenetlenmeyecek bil ki 

Gözyaşım omzuna hiç akmayacak

Aynı gökyüzüne bakmayacağız hiç

Sen beyaz gecelerde olacaksın

Ben kara gecelerde 

Aynı saatlerde 

Güne başlamayacağız belki 

Ve yine de sen 

Uzağımdaki yakın olacaksın

Ve ben yakınındaki uzak olacağım

Bunu anlayacaksın bir gün

Bir ömrün yetmediği

Mürekkeplerin tükendiği

Yaşanmamış nice duygular 

Biriktirecektik anıların yerine

Geceler gündüzü

Gündüzler geceyi 

Örtmeyecekti senelerce

Değişecekti tabiatın tüm yasaları

Hep göklerde yürüyecektik

Bir yıldız savaşı olacaktı bizimkisi

Bir şiirlik aşk olamayacaktı böyle

Sen de kabulleneceksin bir gün

Hilal Uludağ