Baba mirası..!

(10 yıl önce..)

Memleketteki ağabeyimle telefonda konuşuyoruz:

“Merhaba abi nasılsın?

“İyiyim kardeşim, nasıl olalım işte, yaşayıp gidiyoruz..”

“Allah iyilik versin. Biz de aynen, değişen bir şey yok..”

“Ne zaman geliyorsun bu taraflara?”

“Bilmem ki.. Hiç düşünmedim, iş güç biliyorsun durumları...

Hayrola önemli bir şey yok inşallah..”

“Yok.. Yok da, babamızdan kalan şu malları bölüşelim artık diyorum..”

“Nasıl isterseniz, kime ne düşüyorsa alsın..!

......

(5 yıl önce..)

Memleketteki büyük ablamla telefonda konuşuyoruz..

“Merhaba abla nasılsın..?”

“Allah’a şükür kardeşim iyiyim, sağolasın.. Sen nasılsın? Çocuklar iyi inşallah..”

“Hepimiz iyiyiz abla, teşekkür ederim. Yaşayıp gidiyoruz, bir yaramazlık yok. Herkesin selamı var..”

“Sağol kardeşim, Allah razı olsun.. Ne zaman geliyorsunuz bu taraflara?

“Bilmiyorum abla, bu yaz belki gelemeyiz. Yol çok yoruyor bizi..

Belki tatilimizi daha yakın bir yerde geçiririz..”

“Öyle mi..? Keşke gelseydiniz.”

“Hayrola bir şey mi oldu?”

“Yok, önemli bir şey yok da, abilerin ‘şu malları bölelim artık’ deyip duruyor. Biri gidip, biri geliyor. Ne diyeceğimi şaşırdım. Keşke gelseydin kurtulurduk şu dertten..”

“Abla, ben her geldiğimde diyorum ya ‘siz paylaştırın, bana ne düşerse razıyım” diye.. Ben uğraşamam öyle işlerle, zamanım yok..”

“Peki kardeşim, söylerim. Kendine iyi bak, eşini çocukları öp benim için..”

“Teşekkür ederim abla, görüşmek üzere, herkese selamlar..”

......

(Bir yıl önce...)

Memleketteki küçük ağabeyimle telefonda konuşuyoruz..

“Kardeşim, nasılsın, işlerin, çoluk çocuk iyidir inşallah..”

“Her şey yolunda abi, bir yaramazlık yok.. Hayat devam ediyor..”

“Siz de iyisiniz inşallah. Çoktandır görüşemiyoruz..”

“Biz de iyiyiz, sağlığımız da iyi çok şükür.. Sen ne zaman geliyorsun bu taraflara?

“Valla abi ancak yazın gelebiliyorum işte. O kadar yolu çekmek çok zor. Yorucu oluyor.”

“Haklısın. Şöyle bir kaç gün kaçıp gelseydin keşke. Hem şu babamızın mallarını da bölüşmüş olurduk. Bağ, bahçe öyle duruyor, kimsenin de ilgilendiği yok..”

“Abi ben geçen gün de söyledim ya, siz bölün, bana ne düşerse razıyım’ diye.”

“Dedin dedin ama, olmuyor bir türlü. Hele sen bir gel, oturup konuşalım, bitsin şu iş..”

“Bir bakayım abi, fırsat bulursam gelirim. Konuşuruz yine. Benden selam söyle herkese..”

(Bir hafta önce..)

Memleketteki küçük ablamla telefonda konuşuyoruz..

“Abla nasılsın?

“Hiç iyi değilim kardeşim..!”

“Hayrola neyin var, kime ne oldu yine?

“Kimseye bir şey olduğu yok da, şu malları bölüşme olayı canımı sıkmaya başladı.. Ben ‘olduğu gibi kalsın’ diyorum, ablam ‘ne yaparsanız yapın’ diyor, abinin biri yukarı bağı istiyor, biri aşağıyı istiyor, ötekiler başka bir şey söylüyor, herkes bir telden çalıyor, ne olacak bilmiyorum.. Bu taraflara ne zaman geliyorsunuz?”

“Abla ben gelmiyorum artık.. Siz bildiğiniz gibi yapın.. Kendine iyi bak, yorma kafanı..”

...

(Uzunca bir süre sonra öteki tarafta…)

“Selamünaleyküm..!”

“Aleykümselam kardeşim, hoşgeldin..!”

“Hoşbulduk abi, nasılsınız, rahatsınızdır inşallah..!”

“İyiyiz diyelim iyi olalım. Gördüğün gibi cümbür cemaat buradayız, bekliyoruz.. Annem, babam da buradalar.. Son kardeş olarak bir sen eksiktin, çok şükür sen de geldin.. Eeeee..! Geride kalanlar ne durumda? Bir yaramazlık yok inşallah..”

“Yok, herkes iyi, bıraktığınız gibiler.. Yalnız babamın malı daha aynen duruyor.. Sizden sonra da değişen bir şey olmadı.. Biz sekizdik, çocuklar otuz kusür.. Bakalım işin içinden nasıl çıkacaklar..?”

“Deme yaa..!

“Aynen öyle..”

Not: Bu yazı mizah amacıyla yazılmış olup, gerçekle bir ilgisi yoktur.. Allah herkese sağlıklı uzun ömür versin.. Bu tarafta halen değişen bir şey yok..)