Yeni yıl öncesinde de bilinen “yukarıdan” bakmalar yerini duygudaşlığa bırakmadı! Yine zorda olanın sesini çıkarması tepkiyle karşılanırken, “ağza alınmayacak” sözler savruldu! Bilgi verilmeden “apansız” elektrik, doğalgaz kesintileri yaşandı! Bitmedi sözüm ona… Her zaman olduğu gibi marketler etiket değiştirdi; “iktidar” ödün vermeyeceğini söyledi, emekliler için güzel sözler yinelendi, çocukların karanlıkta, aç okula gitmesi “kazanç sağlandı” diye açıklandı!

Bitmiyor ki! Güzel şeyler yazmak, “ya bakın, işte şunda sevinebiliriz” denecek bir olay gerçekleşmez mi; yok! Yurttaşın acısı, kaygısı, sancısı yetmezmiş gibi bir de suçlanıyorlar; “biata” zorlanıyorlar. Bu denli doymazlığa, bu denli umursamazlığa “pes” demek zorunda kalıyorsunuz!

***

Gerçekten yurttaşın ne yapması gerekiyor? Öyle bir sistem kurgulanmış, çarkları öyle işlerlik kazanmış ki; hiçbir şeye karşı koyamıyorsunuz! Haydi, geçtiğimiz hafta açıklanan “asgari ücrete” karşı koyun… Koyan da olmuyor değil; “muhalefet”, kimi sarı sendika yöneticileri “dillerinin ucuyla” demediklerini bırakmıyorlar da… Ne zaman sonuç alındı söyleyin! Türk-İş, geçtiğimiz yıl açıklanan “asgari ücret” sonrası, “bir daha bu tür toplantılarda yer almayacağız” demişti; hani ne oldu? Çalışanların temsilcisi olmadan toplandılar, birbirlerine çay, pasta sunarak “açlık sınırının” altında kalan “ücreti” açıkladılar! Bununla birlikte, ekonominin “iyiye” gittiğini, uygulamanın süreceğini belirttiler!

Bugün “emekli aylıkları” da belirlenecek… “Açlık sınırının” en az yüzde otuz beş altında gerçekleşmesi bekleniyor! “Emekliler”, onlarca kez alanları doldurdular, “açız, geçinemiyoruz” çığlıkları yükselttiler; et, ekmek, ucuz ürün kuyruğunda çile çektiklerini belirttiler; duyan oldu mu söyleyin! “Emekli” her “açız, doymuyoruz” dedikçe, “iktidar” kanadından sorumlusu, umursaması gerekeni başkasıymış gibi “kimseyi enflasyona ezdirmedik, ezdirmemekte kararlıyız” diyerek, zorda olan yurttaşın çığlığını boğazına tıkmaktan uzak durmuyor!

***

Adana’nın birçok bölgesinde olduğu gibi, belli ki yurdun birçok bölgesinde elektrik, doğalgaz kesintileri yaşanmış! Kış soğuğu gelmiş kapıya dayanmış; uygun günlerde yapılması öngörülemeyen bakımlar, kaçaklar, arızalar bu günlere bırakılmış! Yurttaştan ne yapması bekleniyor biliyor musunuz? Yurdun değişik bölgelerinde “petrol, doğalgaz” bulduğuna ilişkin sözleri duyacaklar; ancak kendileri için hiçbir şey beklemeyip açıklanan “zamlı uygulamalara, bildirilmeden yapılan kesintilere” sessiz kalacaklar! “Ne oluyor, neden kesiliyor” diyemeyecekler…

“İktidarın” sözcüleri, pazar sonunun döküntüleri arasından ezik, çürük yiyecek toplayanları anımsamadan “kimseyi enflasyon altında ezdirmedik” derse, “iktidarın” kentlerdeki çığırtıcıları ne demez ki? “Üzüm üzüme bakarak kararırmış” ya, insanlar da “savundukları ne derse onu yineliyor” olmalı; “iktidarın” bir eski il başkanı, parti sözcülerini aratmayacak biçimde, doğalgaz kesintilerine tepki gösterenlere, kendi gücünü ortaya koyarcasına tepki göstermiş: “Nankörler! Yahu azıcık gaz kesildi diye, bir kesim var ki feryat figan. Neden kesilmiş deyip ağzına geleni saydırıyor adam. Rahatlığına öyle alışmışız ki... Ne konforuna düşkün millet yapmış bu devlet bizi kardeşim. Dua yok, isyan var” sözlerini kullanmış…

***

“Dua yok, isyan var...” Yurttaşın yaşadığı sıkıntıları umursamayanların, “açız, doymuyoruz” çığlıklarını duymayanların, “dua yok, isyan var” demeleri ne denli akılcı? Bunun için susmaları, aç kalsalar bile bunu açığa vurmamaları, kışın soğuğunda titriyorlarsa bile bunu belli etmemeleri gerekiyor demek ki… Peki, kim için? Doymazlıklarını, kibirlerini, var olma hırslarını güçlendirsinler diye mi?

Duymuşsunuzdur… ESAS Yönetim Kurulu Başkanı Ali Sabancı, katıldığı bir etkinlikte bunu açıkça söyledi bile… Milyar dolarlık varlığını, nüfusun yüzde birinin lüks olanaklarını kullanmasına karşın “Herkesin maddi emelleri var, bir şey söyleyeyim mi? Benim maddi emellerim var. Ben geçinemiyorum. Yani arzu ettiğime kıyasla geçinemiyorum” dedi. Üzülmesi mi gerekiyor, açlıkla, yoklukla, soğukla, karanlıkla sınanan yurttaşlar acaba? Sabancı’nın “emelleri” varmış, “arzu ettiği gibi” geçinemiyormuş; bu yurdun yurttaşlarının “emele, arzu ettiği yaşama” ne gereksinmesi var ki değil mi ama? Diyorum ya, bu “yukarıdan” bakmalar, bu duygudaşlığı yaşamdan çıkarmalar bizi bozacak; kulaklarınız duymuyor, gözleriniz görmüyor mu?