(Tarih: 15.12.2025. Bilmem hukuka, teamüllere uygun mu ama, İBB’nin yaklaşık 3800 sayfalık iddianamesi, davul zurnayla açıklandı. Adı iddianame idi, isnat edilen suçların somut delillere dayanıp dayanmadığı da belli değildi ama medyanın ağzına  bir sakız verilmiş, “Gördün mü, bakişte,” deme fırsatı yaratılmıştı. Ah medya ah. Hele de bizimki.)   

Yıl:1989. Irkçı önyargı, polis baskısıyla alınan itiraflar, medya linçi, uzun hapis yılları ve geç gelen adalet. Adı “adli hata” 

Yer: Central Park. 28 yaşlarında beyaz bir kadın koşu yaparken, vahşice darp edildi ve tecavüze uğradı. Ağır yaralı halde hastaneye kaldırıldı ve hayatta kaldı. Olay şehirde büyük bir infial ve korku dalgası yarattı.

Aynı gece parkta bulunan ve yaşları 14–16 arasında değişen, çoğu siyah ve Latin kökenli yaklaşık 30 genç, gözaltına alındı. Bu gençlerin beşi kısa süre içinde ana şüpheli haline getirildi. Beş genç, daha doğrusu çocuk, Saatlerce avukatsız sorgulandı, aileleriyle görüşmelerine izin verilmedi. Aç bırakıldı, Psikolojik baskıya uğradı. Birbirleriyle çelişen ama kameraya kaydedilmiş “itiraflarda” bulundular. İfadelerin çoğu, olay yeri, saati ve şekliyle çelişiyor, fiziksel delillerle örtüşmüyor, DNA ile kesinlikle uyuşmuyordu. Buna rağmen savcılık bu itirafları yeterli kabul etti. Galiba ırkçılık ağır basmış, karar önceden verilmişti.

Dava, baştan sona medyanın büyük baskısı altında yürütüldü. Gazeteler gençleri, “Vahşi Çete” “Park Canavarları” gibi manşetlerle duruşmalardan önce mahkum etmişti. Sonuç olarak beş genç, Tecavüz, darp ve saldırı suçlarından mahkûm edildi. 6 ila 13 yıl arasında değişen cezalar aldılar. En ağır cezayı, yetişkin gibi yargılanan Korey Wise aldı.

Yıl:2002. Matias Reyes adlı bir seri suçlu, Central Park saldırısını tek başına yaptığını itiraf etti. Zaten hapisteydi. DNA testi de her şeyi kesin olarak doğruluyordu. Yani, beş çocuğun olayla hiçbir ilgisi yoktu. İtiraflar baskı altında alınmıştı.    

Aynı yıl tüm mahkumiyet kararları, bozuldu. “Central Park Beşlisi” masum ilan edildi.

Yıl:2014. New York Belediyesi, Beşliyle uzlaşmaya gitti,Toplam 41 milyon dolar tazminat ödedi. Kişi başına ortalama 6–7 milyon dolar düştü.

Ancak;  

• Yaşanmamış çocukluk ve gençlik yılları geri gelmedi.  
• Beş çocuğun eğitim hayatları yok edildi, telafisi mümkün değildi.
• Aile bağları kopmuş yok olmuştu. Çoğunun annesi babası tahliye olduklarını göremedi.
• Psikolojik sağlıkları asla geri gelmedi. Hepsi değişik psikozlar altında yaşamak zorunda kaldılar.

O sırada büyük iş adamı Donald Trump gazetelere tam sayfa ilanlar vererek, idam cezasının geri getirilmesi, suçluların en ağır şekilde cezalandırılması için uğraşıyordu. Ama çocukların masum olduğu ortaya çıkınca, tek bir ilan verip özür dilemedi. 

 Peki adalet neden böyle tecelli etmişti?

• Adli hata.
• Önyargı.
• Zorla alınan itiraflar.
• Medya manipülasyonları.

Dilerim biz de, “Adalet geç de olsa tecelli etti,” demek zorunda kalmayız.

• GEÇ GELEN ADALET, ADALET DEĞİLDİR.  

• HELE TECELLİNİN SEBEBİ “HATA” DEĞİL “KASITSA.”