Arkadaşım mağaramızın önünde bu fotoğrafı çektiğinde yıl 2001'di.

Ve AKP henüz iktidara gelmemişti.

Mağaramız mahallenin en güzel mağarasıydı.

3 oda 1 salondu.

Ama elektrik yoktu.

Bu yüzden telefonlarımızı şarj edemiyorduk.

Buzdolabımız da yoktu.

Zaten ülkede buzdolabı yoktu.

Hatta toplu iğne bile yoktu.

Topta yoktu.

Futbolcular maç yapamıyordu.

İnanmayacaksınız ama annemin terlikleri dahi yoktu.

Çünkü Cumhuriyet döneminde terlik fabrikası kurulmamıştı.

Bu yüzden annem kızdığında bana terlik fırlatamıyordu.

Onun için çok mutluydum.

Ara sıra arkadaşlarla dinozor avına çıkıyorduk.

Şansımız rast giderse avlıyorduk.

O zaman annem dinozor etli tava yapıyordu.

Mahluta çorbasını da çok seviyordum. Ama henüz Kanada'dan kırmızı mercimek ithal edilmediği için annem yapamıyordu.

Hastalandığımızda annem otları kaynatıp içiriyordu.

Çünkü şehir hastaneleri henüz yapılmamıştı.

Aspirin de yoktu ülkede.

Belediyeler çok kötü yönetiliyordu. 

Bütün başkanları toplayıp bir mağaraya kapatsalar diyordum.

Arkadaki mağaraya Suriyeli bir kiracı gelince mahallece çok şaşırdık. 

İlerde daha çok şaşıracakmışız meğer.

Seçimden sonra her şeyimiz oldu şükürler olsun.

Ama ne adalet kaldı, ne hukuk kaldı, ne huzur kaldı, ne inanç kaldı. Hatta kiraz bile yoktu bu yaz.

Aydın Sihay