Her ne kadar eski bayramlarda olduğu gibi birbirilerimizin kapısını aralayıp bayramlaşmasak da iletişim ağları sayesinde selamlaşabildik.

Türkiye sınırları dışında yaşayan gurbetçi dostlarla telefonla görüntülü görüştük. Gülerek el sallayanlar oldu. “Sizleri çok özledik" diyenler de. Adana'da ikamet eden dostların bir bölümü ile yüz yüze görüşerek sohbet edip hasret giderdik. 

***

Bayramı "Bayram" gibi yaşamaya çalıştık, ancak ne kadar başarılı olduğumuzu bilemiyorum. Neyse ki bayram süresince bu görüşme trafiği hiç hız kesmeden devam etti. Pazar günümüz neşeli geçti. Yaşıtlarımızla sohbet ederken hep "Nerede kaldı o eski bayramlar" dedik ve teselli bulma arayışının ezikliğini yaşadık. 

***

Bundan 30-40 yıl hatta yarım asır önceki bayramları arar olduk. Neydi o heyecan, o sevinç, o dayanışma, ailece bayramlaşmaya gitme sarılıp kucaklaşmalar. Küskün ve dargınları barıştırma birlikte bir lokmayı paylaşma kültürü. Sahi nerede kaldı. 

***

Değerli okuyucularım ve sayfa dostlarım, bu güzel atmosferi Ramazan Bayramı'nda -çekirdek ailemiz dışında- dostlarla bir araya gelerek doyasıya yaşayamadık doğrusu. Mahallenin çocukları bile kapı ziline basıp şeker ve harçlık istemedi. Sanki mahalle sessizliğe bürünmüştü. Sokaklar tenha sitede oturanlar, sağanak yağmurun etkisiyle balkonlarına çıkıp hava almaya bile imtina etti. 

***

Adana'da bayram süresince hava yağmurluydu ama tayfun yoktu, boran yoktu dolu da yağmıyordu. Yağmur rahmetti, bereketti. Düne kadar bazı kentlerde insanlar yağmur duasına çıkmıştı. Toprak suya hasretti. Özelde Çukurova’da genelde Türkiye'de Toprak suya kavuşunca toprak bayram yaptı ya insanlar? 

***

Nedense insanlar bayram ziyaretini öteledi durdu. Sokaklar kalabalıktan dolup taşmadı. Sanki kimse kapı ziline dokunmasın havası yaratılmak istendi. Atmosfer olayı üşütmedi. Asıl soğukluğu insanlar yaşadı ve yaşattı. Ramazan Bayramı'ndaki iletişimsizlik Pandemi dönemini anımsattı. Yüz yüze gelmektense kısa mesajlarla kutlamalar gerçekleştirildi.

***

Lütfedip bayramlaşma ziyaretine gelen kıymetli dostlarla sohbet ederken hep geçmişi yad ettik. Günümüzdeki olaylarla vakit kaybetmek istemedik.

***

Ama pek başarılı olamadık. Söz döndü dolaştı yine Ramazan süresince çeşitli kurum ve kuruluşlarla hayırseverlerin düzenledikleri iftar etkinliğine geldi.

***

Kadim dostlarım bu konuda sözbirliği yapmışçasına aynı soruyu sordular, "Sen iftar programına katılan siyasi parti lideri ve temsilcilerinin yaptığı konuşmaları nasıl buldun? Yapılan konuşmaların Ramazan Orucunun özüne uygun olduğunu söyleyebilir miyiz? Bu konudaki yorumunuzu öğrenmek isteriz” demesinler mi?

***

Önce bu konuya hiç girmek istemediğimi ifade ettim. "Siyaset dışı sohbetin tadını çıkaralım" dedim. Ama dostlarımın politikacılara taş çıkartacak kadar siyasi konuşma yapmaya meraklı olduklarını doğrusu tahmin etmiyordum. İstemeden olsa konuya ilişkin görüş ve düşünce hatta önerilerimi dile getirerek şöyle konuştum:

***

"O sofralarda sadece dua edilir, birbirlerine el uzatılır. Gönül alınır. Bitlik ve beraberlik mesajları verilir. Dayanışmanın pekişmesi öncelenir.

Dostlar sizi bilmem ama ben, iftar programlarına katılan, sofraya oturarak iftar yapanlar polemik yaratacak, o atmosferin ruhuna hitap etmeyecek konuşmalar yapmasınlar istiyorum. Yapıyorlarsa lütfen o programlara katılmasınlar. 

***

Toplumu da germesinler. Ülkede onlarca çözüm bekleyen sorunlar ortada beklerken, kısır çekişmeler ülkeye zaman kaybettirir. Toplumu birleştirmez aksine kutuplaştırır, ayrıştırır. 

***

Hatta düşmanlaştırır. 

***

Ne iktidarın ne ortağı, ne ana muhalefetin ne de diğer muhalif parti liderleri ve kurmaylarının buna hakkı olmasa gerek!

***

Nitekim biraz önce ifade ettiğim gibi, iftar programlarının sofralarında sadece dualar edilir. Dostça samimiyet kuralları dâhilinde birbirlerine el uzatılır. Hoşgörüden bahsedilir. 

***

Hoşgörülü olmak siyasi aktörler için neden bu kadar zor. Kusura bakmasınlar o zaman samimiyetleri tartışılır".

***

Bayram ziyaretime gelen dostlarım, sözlerimi onaylamayacaklarını beklerken, aksi oldu. Bana hak verdiler. Bu konuda benden farksız düşünmediklerini ifade ettiler. Belki de Ramazan Bayramının hoşgörüsüne sığınıp oluşan olumlu atmosferi bozmak istemediler. Yürekten düşüncelerimi paylaştıklarını ifade etmeleri bana huzur verdi. 

***

Kadim dostlarla yaptığımız bayram sohbeti havayı yumuşatmanın ötesinde hoşgörü ve sevgi iklimini de tetikledi. Yüzler güldü. Her günümüzün bayram havasından geçmesi temennisi dinlerden süzülen kelimelerle uzun tümcelere dönüştü. 

***

Umuyor ve bekliyorum ki, ülkemiz için aydınlık yarınlar yakın. Toplumun çektiği ağır sosyal ve ekonomik koşullar geride kalır.

***

Yüksek enflasyon aşağıya çekilir. İstihdam iklimi start alır. Türkiye her yönden daha gelişerek büyüyen müreffeh ülkeler seviyesine ulaşır. Ülkede barış atmosferi sürekli kılınır. 

***

Başta yargı olmak üzere, kamu kurum ve kuruluşlarına duyulan güvensizlik tamamen ortadan kalkar. Gülmeye hasret kalan insanların yüzü güler. 

***

Birlikte yaşama kültürü daha da gelişir ve asırlık ağaçlar misali dal budak verir. Toplumu aynı çatı altında kardeşçe yaşama mutluluğunu yaşatır.