Dünyaya kafa tutar gibi

Yolun ortasından gidersin

Çalım satar

Gelene gidene

Kaş göz edersin

Ayağında yırtık postal

Sırtında yamalı yelek

Söyle bana

Neyine güvenirsin

Dedim

İki adım önde gidene

Döndü baktı

Umarsız ve isteksiz

Gözler çukurda

Yüz kırışık

Omuzlar çökük

Dil ise konuşmaya mecalsiz

"Hayrola" dedi

Dün geceden kalmış

Sevimsiz ve keyifsiz

Tanıdık geldin bana

Aşağıdan mı

Yoksa yukarıdan mı

Dedim

Belki de sordum

Dik bakan gözlere

Çakılarak

Anamı mı soruyon

Yoksa babamı mı

Dede nene dersen

Yok, bilesin dedi

Hepsi çukurda, çoktandır

Ana baba da bilmem

Belki onlar da yanlarındadır

Sorma benden gayrısını

Bilsem de demem

Arımdandır

Nere gidersin böyle

Ve de nerden gelirsin

Çarık yırtık

Yelek dökük

Saç baş mecnuni

Dedim

Belki de sordum

Belinden düşen

Pantolon söküğüne

Gözlerim takılarak

Bakma öyle

Aşağıdan yukarı

Yukarıdan aşağı

Süzme beni

Zaten süzülmüş de

Gelmişim

Gelirken

Bin bir elekten geçmişim

Ondandır serkeşliğim

Ondandır berduşluğum

Ondandır dağınıklığım

Topla desem

Toplayamazsın

Tut desem

Tutamazsın

Sahip çıkayım da deme

Akşam ölür

Sabah elinde kalırım

Döndü

Eyvallah demeden gitti

Omuz attı hayata

Çalım sattı

Kadere

Bir dünya yolcusuna

Biraz dur da

Hasbihal edelim diyemedim

Tuncay Dağlı / 16.2.26 / Tekirdağ