Yaşamlarının en verimli yıllarını çalışarak devlete yüksek katma değer sağladılar. Çalıştıkları sürece prim ödediler. Yasalarla belirlenen yaş, sigortalılık süresi ve prim günü şartlarını yerine getirip iş hayatından çekilerek ikinci bahara "merhaba" dediler. 

***

Emekli olmanın ayrıcalığını yaşayacaklarını hayal ettiler. Bunun bir rüyadan ibaret olduğunu bir kez olsun aklına getirmediler. 

***

Hayalleri neydi, kalan ömürlerini gönül rahatlığı ve huzur içinde geçirmekti. Yani sıkıntısız, sakin ve rahat geçinebilecekleri bir maaş alarak yaşamlarını idame etmekti 

***

Demem o ki, "zevk-ü sefa" bir yaşantıyı hayal ediyorlardı. "Keyifli, tasasız bir hayat yaşamak hakkımız" diyorlardı. Ne yazık ki, umduklarını bulamadılar. Bir anlamda dışlandıklarını hissettiler.

***

Ülkeyi yöneten siyasal irade, emeklilerin yüzünü güldürmeyi pek beceremedi. Emekliler sefalette mahkum edildi.

***

Özelde Adana'da genelde Türkiye'de emeklilerin er alabilmek için kuyruklarda çektiği cefa Ramazan ayında da hız kesmedi. Emekliler, kırmızı eti çoktan unuttu. Şimdi de beyaz ete el uzatamıyor. Kasaptan içeri girerken eskiden olduğu gibi, kiloyla değil, gramla et alıyor, doyumluk değil, tadımlık olsun diye. 

***

Değerli okuyucularım, bilmem son dönemlerde 

Merkez Yüreğir İlçesi Yenidoğan Mahallesi Girne Bulvarı üzerinde bulunan Adana Et Kombinası Müdürlüğü'ne yolunuz düştü mü? İtiraf ediyorum: Benim yolum düştü. 

***

Sahur için kalkan emekliler, hafif bir atıştırmalıktan sonra yatarak dinlenmiyor, soluğu Adana Et Kombinası Müdürlüğü önünde alıyor. Ayakta saatlerce bekliyor et alabilmek için. Kurum et satış reyonunun önünde şafak sökmeden uzayıp giden kuyruklar.

***

Güçlükle ayakta durabilen insanlar. Ellerini yüzlerine götürecek takatı bulamayan ileri yaşlılar ve yoksullar.

Her yaştaki yoksul kesimin yarattığı büyük İzdiham...

***

İtişmeler..

***

Kakışmalar..

***

Bazen de kavgaya varan tartışmalar. Yorgunluktan olduğu yere çömelerek halsiz düşen yaşlılar. Sabah mesaisi başlıyor. Kapı açılıyor satış başlıyor. Saat 09:17'yi geçerken et satış reyonunun arkasında iki çalışan dışarda sıra bekleyenlere sesleniyor, "Beklemeyin et bitti".

***

Eliboş dönenler, pişman olduklarını mırıldanarak geldikleri araçlarına binip ayrılıyorlar. Ne kadar üzgün olduklarını anlatamam.

***

Ey yönetenler duyun artık, emekliler kırmızı et almaktan çoktan vazgeçti. Bırakın kırmızı et almayı, böyle giderse bırakın bayram şekeri almayı giyecek çorap, yiyecek ekmek, içecek su almaktan da zorlanır.

Torunlarına bayram harçlığı vermek belki de başka bahara kalır. 

***

Emekliler için geriye ücretsiz nefes almak kalır. Tabii ki,

birileri çıkıp "atmosferi satın alıyorum" demezse!

***

"Zevk-ü sefa" hayal ettiler en ağır cefayı çekiyorlar!

Sormak gerek; emeklilerin çektiği eziyet ne zaman bitecek diye!