Sebebini bilemediğin bir sızı
Çökecek göğsünün tam ortasına
Sıkışıp kalacaksın kalbinle
Beynin arasında
Yüreğin avucunda
Soluğun boğazında
Ruhun bedeninden
Çok uzaklarda
Sen de bekleyeceksin
Boylu boyunca beni bir gün
Üzerine yağmur gibi yağan
Böyle bir sevgi selinde
Boğulmayacaksın bir daha
Gece ve gündüz
Hep böyle tersine dönmeyecek
Hayat belki doğal akışında olacak
Kulakların işitmediği
Gözlerin görmediği
Ne depremler yaşanacak
Bu koca evrende
Hangi acılar birbiriyle yarışacak
Kim bilir?
Ve ne sen eski sen
Ne ben eski ben olacak
Sen de anlayacaksın bir gün
Hayat bir öğretmen
Sen bir öğrenci olacaksın
Her gün bir sınavda
Her yeni günde
Yeniden doğacaksın
Ağarmış saçlarımızla
Dur durak bilmeden
Peşinden koştuğumuz
O gençlik
Hep resimlerde kalacak
Sen de yorulacaksın
Bir gün
Benim gibi
Belki nefeslerimiz
Hiç karışmayacak birbirine
Ellerimiz kenetlenmeyecek bil ki
Gözyaşım omzuna hiç akmayacak
Aynı gökyüzüne bakmayacağız hiç
Sen beyaz gecelerde olacaksın
Ben kara gecelerde
Aynı saatlerde
Güne başlamayacağız belki
Ve yine de sen
Uzağımdaki yakın olacaksın
Ve ben yakınındaki uzak olacağım
Bunu anlayacaksın bir gün
Bir ömrün yetmediği
Mürekkeplerin tükendiği
Yaşanmamış nice duygular
Biriktirecektik anıların yerine
Geceler gündüzü
Gündüzler geceyi
Örtmeyecekti senelerce
Değişecekti tabiatın tüm yasaları
Hep göklerde yürüyecektik
Bir yıldız savaşı olacaktı bizimkisi
Bir şiirlik aşk olamayacaktı böyle
Sen de kabulleneceksin bir gün
Hilal Uludağ